Πρόσφατα, εκδόθηκε το νέο βιβλίο μου, με τίτλο «Ο ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ της Μυστής Καππαδοκίας, Οι φθόγγοι (Συμβολισμοί – Κανόνες – Πάθη), Τόμος Β΄ (Ζ-j)».
Ο «Γλωσσικός Κώδικας της Μυσhτής»[1] είναι ο «Κώδικας της Μυσhιώτικης Γλώσσας», είναι το αποτέλεσμα μακροχρόνιας προσωπικής ερευνητικής εργασίας του συγγραφέα, προκειμένου να κατανοηθεί σε βάθος από κάθε ενδιαφερόμενο και να διασωθεί γραπτώς, όσο αυτό είναι δυνατό, η προφορική μέχρι σήμερα γλώσσα των «Μυσhτηλήδων»[2] προγόνων του, που είναι και η μητρική γλώσσα του ιδίου.
Στον παρόντα Τόμο Β΄, που αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου Τόμου Α΄, αναλύονται τα γράμματα και οι φθόγγοι της γλώσσας, από το γράμμα ζήτα, «Ζ, ζ», έως και το γιώτα, «Ι, ι», καθώς επίσης και ο αρχαιοελληνικός φθόγγος γιώτ «j». Το πρόσφυμα «j» είναι σημαντικός φθόγγος της «Μυσhιώτικης διαλέκτου», χωρίς τον οποίον δεν μπορεί η διάλεκτος αυτή να αποδοθεί σε γραπτό λόγο. Ως φθόγγος, το «j» υπάρχει στην Ελληνική γλώσσα, πλην όμως, μόνον στον προφορικό λόγο αυτής, με προφορά άλλοτε μεν ως «γ», άλλοτε δε ως «χ». Για παράδειγμα, η λέξη «παιδιά» που προφέρεται ως «παιδγιά», η λέξη «φωτιά» που προφέρεται ως «φωτχιά», κ.λ.π., όπου οι προφορικοί φθόγγοι αυτών, «γ» και «χ», είναι η αντίστοιχη προφορά του «j».
Στην συνολική περί φθόγγων εργασία, που θα εκδοθεί σε τουλάχιστον 5 Τόμους, γίνεται ανάλυση, με παραδείγματα, των πλέον σημαντικών κανόνων, των 40 συνολικά γραμμάτων της Μυσhιώτικης Γλώσσας, με βάση τους οποίους, κατά την ομιλία, χρησιμοποιούνται ή και μεταβάλλονται.
Οι «Μυσhτηλήδες» ήσαν κάτοικοι της «Μυσhτής» Καππαδοκίας και γλώσσα τους ήταν η «Μυσhιώτικη διάλεκτος» ή αλλιώς τα «Μυσhιώτικα». Είναι εκείνη η Ελληνική διάλεκτος, την οποία κάποτε μιλούσε ένα μεγάλο τμήμα του ελληνισμού της κεντρικής Μ. Ασίας, η οποία όμως, από την εμφάνιση των Τούρκων και εφ’ εξής, περιορίστηκε στο ελάχιστο, κυρίως λόγω του εξισλαμισμού και της επιβολής της Τουρκικής γλώσσας, με βάση τα διάφορα σκληρά μέτρα, που κατά καιρούς ελάμβανε ο βάρβαρος κατακτητής. Είναι γλώσσα, που διασώθηκε μόνον προφορικά και χωρίς γραπτό λόγο, η οποία δεν μπορεί να αποδοθεί γραπτώς, χρησιμοποιώντας μὀνον τα γνωστά 24 γράμματα της Ελληνικής αλφαβήτου. Την γλώσσα αυτή πρόλαβε και διέσωσε, ένα πολύ μικρό τμήμα Ελλήνων, από 24 μὀνον χωριά της Καππαδοκίας, μεταξύ των οποίων και η Μυσhτή, αφού προηγουμένως είχε «μπολιάσει» την Τουρκική, με απροσδιόριστα μεγάλο πλήθος λέξεων, που λέγονται «δάνεια». Σήμερα, είναι ελάχιστοι εκείνοι οι οποίοι ομιλούν τα «Μυσhιώτικα» και βρίσκονται διασκορπισμένοι ανά την Ελλάδα, κάποιοι δε και εκτός αυτής.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
[1] Η ορθή προφορά του του φθόγγου «σh» της Μυσhιώτικης γλώσσας, (του οποίου το κεφαλαίο συμβολίζεται με το «Σh»), προφέρεται ως «σ» δασύ (παχύ), όπως το Γαλλικό «ch» στην λέξη «chambre» (= δωμάτιο) ή το Αγγλικό «sh» στην λέξη «shadow» (= ίσκιος). Είναι φθόγγος, που δεν υπάρχει στην Ελληνική, όπως δεν υπάρχουν και πολλοί άλλοι φθόγγοι της γλώσσας μας. Είναι φθόγγος που αναλύεται εκτενώς, κατά την εξέταση του σχετικού κεφαλαίου, για το σύμφωνο σίγμα, «Σ, σ».
[2] Η ονομασία του χωριού «Μυσhτή», καθώς επίσης και οι όροι «Μυσhτηλήδες» και «Μυσhιώτικη Γλώσσα», αναλύονται σε προηγούμενη εργασία μου, με τίτλο: «Η ΜΥΣΤΗ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ. Η αποκατάσταση της αλήθειας περί της ονομασίας αυτής. Η ονομασία των κατοίκων της και της γλώσσας αυτών».
Παρακάτω εικονίζονται τα εξώφυλλα του εν λόγω βιβλίου:
Το παραπάνω βιβλίο, καθώς επίσης και τα προηγούμενα βιβλία μου, μπορεί κανείς να τα προμηθευτεί:
i. Από εμέ τον ίδιον: Κιν. 6976674688, e-mail: lavdasg@otenet.gr).
ii. Από το βιβλιοπωλείο της Αθήνας «ΠΟΛΙΤΕΙΑ», (Ασκληπιού 1-3, Αθήνα, Τηλ. 2103600235, 2103616373, 2103604475, e-mail: supplies@politeianet.gr),
iii. Από το βιβλιοπωλείο της Λάρισας “καλτσάς”, (Παπαναστασίου 57, τηλ. 2410255672, 2410532555, e-mail: info@akaltsas.gr).
iv. Από το Τυπογραφείο – Βιβλιοχαρτοπωλείο του Βόλου “ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ“, (Δημητριάδος 94, τηλ. 2421024278, e- mail: promitheas.volos@gmail.com).
***
