Τα γράμματα και τα σύμβολα των επιπρόσθετων φθόγγων, για την γραπτή απόδοση της Μυσhιώτικης γλώσσας
Γεώργιος Λαβδάς. Όπως αναφέρεται στον Τόμο Α΄ της εργασίας μου, με τίτλο «Ο ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ της Μυστής Καππαδοκίας, οι Φθόγγοι, (Συμβολισμοί - Κανόνες - Πάθη)», για την γραπτή απόδοση της…
Η Τουρκική λέξη «dӧvüşmek» (μάχομαι, πολεμώ, κ.λ.π.), σύμφωνα με τον Γλωσσικό Κώδικα της Μυστής, σχηματίζεται από την Ομηρική λέξη «δάϊς» (μάχη, πόλεμος, κ.λ.π.).
Γεώργιος Λαβδάς.- Στο σημερινό μας άρθρο, θα αναφερθούμε στην Ομηρική προέλευση του θέματος «dӧvüş-» του Τουρκικού ρήματος «dӧvüşmek» (= μάχομαι, πολεμώ, τσακώνομαι, καβγαδίζω, μαλώνω),[1] το οποίο προκύπτει από το ουσιαστικό…
Οι Τουρκικές λέξεις «çali» (θάμνος, βάτος) και «dal» (κλάδος, κλαδί, παρακλάδι) έχουν προέλευση Ελληνική, σύμφωνα με τον Γλωσσικό Κώδικα της Μυστής
Γεώργιος Λαβδάς.- 29-5-2026 Στο σημερινό μας άρθρο, θα αναφερθούμε στην Ελληνική προέλευση των Τουρκικών λέξεων «çali» ( = θάμνος, βάτος) και «dal» (= κλάδος, κλαδί, παρακλάδι).[1] Οι ίδιες αυτές λέξεις…
Η λέξη της δημοτικής «κιμάς», σύμφωνα με τον Γλωσσικό Κώδικα της Μυστής, είναι λέξη Ελληνική και όχι Τουρκική, όπως μέχρι σήμερα θεωρείται.
Γεώργιος Λαβδάς. Στο σημερινό μας άρθρο θα αναφερθούμε στην ελληνικότητα της λέξης «κιμάς» (= κρέας λεπτοκομμένον δια μαχαιρίων, νυν δε δι’ ειδικών ιδίως μηχανήματος), η οποία μέχρι σήμερα θεωρείται ως…
Η λέξη της δημοτικής «σαλβάρι», η οποία υπάρχει τόσο στην Μυσhιώτικη, όσο και στην Ποντιακή διάλεκτο, δεν έχει προέλευση Τουρκική, όπως κάποιοι θεωρούν.
Γεώργιος Λαβδάς.- Στο σημερινό μας άρθρο, θα αναλύσουμε ετυμολογικά την λέξη, που στην δημοτική λέγεται «σαλβάρι». Η ίδια αυτή λέξη υπάρχει και στην μητρική μου γλώσσα, (που είναι η «Μυσhιώτικη[1]…
Το πρώτο συνθετικό «γαγιά-», από την τοποθεσία «Γαγιάμπασι» του χωριού «Μυσhτή» της Καππαδοκίας, προκύπτει από την Ομηρική λέξη «γαῖα». Η ίδια αυτή λέξη υπάρχει και στην Τουρκική ως «kaya» (βράχος, πέτρα), που είναι λέξη «δάνειο».
Γεώργιος Λαβδάς.- 8-5-2026 Στο σημερινό μας άρθρο, ουσιαστικά, θα αναφερθούμε στην ετυμολογική ανάλυση της Τουρκικής λέξης «kaya» (= βράχος, πέτρα, σκόπελος, αγκωνάρι, χαράκι).[1] Η εν λόγω λέξη, όπως θα δούμε…
